Zakazane piosenki (1946)

Akcja filmu rozgrywa się od września 1939 roku do wyzwolenia Warszawy w styczniu 1945 roku. Muzyk Roman Tokarski (Jerzy Duszyński) opowiada repatriantowi z Anglii swoje wojenne przeżycia. Po zajęciu Warszawy przez Niemców Roman założył uliczną orkiestrę. Wraz z siostrą Haliną należał do podziemnej organizacji, dla której przewoził broń i nielegalne wydawnictwa. W czasie jednej z nich zginął ukochany Haliny, Ryszard.

tytuł oryginalny: Zakazane piosenki
produkcja (rok): Polska (1946)
kategoria: Dramat, Muzyczny, Wojenny
czas: 1 godz. 39 min.


Ciekawostki:

  • Początkowo twórcy planowali zrobienie średniometrażowego dokumentu muzycznego, jednak po jego ukończeniu w 1946 zdecydowano się wydłużyć go do fabularyzowanej wersji pełnometrażowej i tym samym Zakazane piosenki  stały się pierwszym powojennym polskim filmem fabularnym dopuszczonym do dystrybucji
  • po kilku dniach wyświetlania film zdjęto z ekranów i przerobiono w celu mocniejszego podkreślenia udziału radzieckich żołnierzy w pokonaniu Niemców
  • słowa jednej z piosenek, którą można usłyszeć w trakcie trwania filmu to „Polska od morza do morza”. Cenzura nakazała zmienić tekst na „od morza do Tatr”
  • w oryginalnej wersji volksdeutschka Maria Kędziorek zostaje zastrzelona przez żołnierzy podziemia, w przerobionej (na polecenie cenzury): żołnierze strzygą ją „na zero”
  • w wersji oryginalnej Roman Tokarski opowiada o swoich przeżyciach w wytwórni filmowej, a w przerobionej (przez cenzurę) w mieszkaniu, gdzie wśród słuchaczy pojawia się repatriant z Anglii (były żołnierz PSZ), który kilkakrotnie wypowiada słowa wskazujące na kompletną nieznajomość realiów okupacji (np. takie, że w Warszawie miało być dobrze podczas okupacji)
  • w założeniu miała to być luźno dramaturgicznie związana antologia kilkunastu piosenek okupacyjnych
  • do początków XXI wieku film obejrzało w kinach około 15 milionów widzów
  • zdjęcia realizowano w Warszawie i Łodzi.