Dobry, zły i brzydki (1966)

Ostatnia część „dolarowej trylogii” Sergia Leone. Trzej mężczyźni, Zły – bezwzględny łowca nagród, Brzydki – wielokrotny przestępca, Dobry – łowca głów z zasadami, usiłują dotrzeć do skarbu ukrytego przez wojsko. Brzydki jest w posiadaniu informacji o nazwie cmentarza, na którym został on zakopany, Dobry zna nazwisko na poszukiwanym grobie. Czyni to z nich mimowolny zespół. Po piętach depcze im Zły.

tytuł oryginalny: Il buono, il brutto, il cattivo.
produkcja (rok): Hiszpania, RFN, Włochy (1966)
kategoria: Western
czas: 2 godz. 59 min.

Ciekawostki:

  • Sergio Leone zaproponował Charlesowi Bronsonowi już drugi raz rolę w jego spaghetti westernie. Tym razem miał wcielić się w rolę Tuco. Poprzednio odrzucił propozycję, teraz by się zgodził, jednak miał już podpisany kontrakt na Parszywą dwunastkę
  • Sergio Leone zaproponował Clintowi Eastwoodowi, Lee Van Cleefowi i Eliemu Wallachowi, aby ci zagrali u niego jeszcze raz – tym razem epizodycznie. Chciał, aby wcielili się w rolę trzech rewolwerowców, których zabija Charles Bronson w filmie Pewnego razu na Dzikim Zachodzie. Na propozycję przystali Van Cleef i Wallach, niestety Eastwood zrezygnował. Dlatego też, Leone nakręcił scenę z całkiem innymi aktorami
  • most, który wysadzają Blondie i Tuco, został zbudowany przez armię hiszpańską. Hiszpanie zgodzili się go wysadzić, ale tylko jeśli dokona tego kapitan hiszpańskiej armii. Kapitan był tak podekscytowany, że kiedy miano wysadzić most, nie zwrócił uwagi na Sergio Leone i wysadził go w powietrze kiedy żadna z kamer nie pracowała. Armii było tak przykro z tego powodu, że zdecydowali się wybudować most ponownie, tylko po to, żeby go później jeszcze raz wysadzić
  • obóz jeniecki Betterville został zainspirowany prawdziwym obozem, który nosił nazwę Andersonville
  • Al Mulock, grający jednorękiego łowcę nagród próbującego zabić zażywającego kąpiel Tuco, nie był w stanie zapamiętać swojej kwestii. W końcu Sergio Leone kazał mu policzyć od jeden do dziesięciu w języku włoskim. Słowa, które słyszymy z jego ust w trakcie oglądania sceny to dubbing
  • Eli Wallach był bliski otrucia po wypiciu kwasu użytego do wypalenia worków ze złotem, tak aby łatwiej było je rozerwać szpadlem. Kwas był przechowywany w butelkach po lemoniadzie. Wallach wypił mleko i zagrał scenę rozrywania worka z ustami pełnymi wrzodów
  • scena na cmentarzu, w której Tuco płoszy zabłąkanego psa, została całkowicie zaimprowizowana przez Eliego Wallacha odtwarzającego postać Brzydkiego. Aktor nie wiedział, że Sergio Leone postanowił wzbogacić scenę obecnością tego zwierzęcia. Zaskoczenie Wallacha, nie było elementem gry aktorskiej, ale zupełnie spontaniczną reakcją
  • dynamit użyty przez Tuco i Blondiego do wysadzenia mostu został wynaleziony w 1867 roku przez Szweda Alfreda Nobla. Akcja filmu rozgrywa się w czasie wojny secesyjnej, która miała miejsce w latach 1861-65.