stalin_zniewolenie_umyslow

Zniewolenie umysłów. Budowa socjalizmu – Józef Stalin

Przyznam długo zbierałem się do napisania artykułu o jednym z najbardziej krwawych tyranów jakich znała ludzkość. Przedstawiam historię Józefa Stalina, dyktatora ZSRR (Związku Socjalistycznego Republik Radzieckich), opowieść o tym jak utrzymywał władzę i jego wpływie na losy świata. Do jakiego stopnia posunięta była uprawiana przez niego propaganda, inwigilacja, prześladowania i zabójstwa niezliczonej liczby osób.

Lenin mistrzem i drogowskazem

Już od powstania Związku Radzieckiego w 1922 r. przyświecała zasada, że cel uświęca środki. Propaganda, prasa bolszewicka codziennie dmie w surmy głosząc słowa towarzysza Lenina. Lenin obiecuje chłopom ziemię, robotnikom fabryki i raj na ziemii. Leninowska propaganda walczy z kościołem, niszczy cerkwie, nie pozwala aby inna wizja świata niż partyjna współtworzyła nowy porządek państwa. System wartości sprowadzał się do jednej reguły: wszystko co służy rewolucji jest moralne i pożądane. Lenin gardził także inteligentami mówiąc, że nie są mózgiem, lecz odchodami narodu. Tymczasem Stalin jak by chcąc dotrzymać kroku Leninowi uzupełniał jego chorą wizję dodając, że intelektualiści muszą służyć naszej sprawie, albo ich się unicestwi. Takie nastawienie władzy spowodowało, że intelektualiści zaczęli opuszczać kraj, emigrują wielkie nazwiska (kompozytorzy, pisarze, malarze itp.).

Śmierć Lenina. Narodziny nowego wodza

W 1924 r. umiera Lenin, władzę przejmuje Stalin – bezlitosny, przebiegły, cyniczny, szydził z wartości ludzkiego życia. Od tej chwili obowiązuje zakaz krytyki polityki Lenina, zaś nowy władca uważany jest za nieomylnego. Rodzi się nowy mit, do którego powstania wykorzystane zostają prasa, sztuka oraz film. W całym kraju rozbudowuje się sieć radiową, która staje się nośnikiem propagandowych treści, dominuje propaganda sukcesu. Następuje mitologizacja życiorysu Stalina, wydawane są książki w dużych nakładach ze zmanipulowaną historią, w której Stalin obsadza siebie w głównej roli bohatera bolszewizmu. W kinach przedstawiany jak półbóg. Długo po śmierci Stalina jeden ze świadków tamtych czasów wspomina pokaz propagandowego filmu na Kremlu o budowie socjalizmu:

W pewnym momencie w trakcie seansu wychodzi Stalin. Minister wyszedł za nim. Beria podbiegł do ministra krzycząc Ty psie! Świnio! Zmiażdżę cię! Będziesz ulice zamiatał! Nie rozumiesz, że na niebie nie mogą świecić dwa słońca, ale jedno?! – chodziło o Lenina, którego obecność w powszechnej świadomości zaczęła drażnić nowego wodza.

stalin_ludzie

Machina propagandowa w najlepsze się rozwija. Stalin osobiście zatwierdza filmy, wskazuje elementy, które należy poprawić, zmienić. W filmach zaczyna dominować szpiegowska paranoja, całe rodziny, kobiety wszyscy muszą mieć oczy szeroko otwarte, bo szpiedzy są wśród obywateli, chcą zburzyć nowy porządek, przeszkodzić we wdrażaniu zmian. Do kin maszerują nie tylko cywile, angażuje się wojsko. Pozostałych w kraju intelektualistów, literatów próbuje przekonać do nowego przywódcy pisarz Gorlin wynajęty przez Stalina. Podczas wzniosłych przemówień Gorlina padają znamienne słowa przez pracę do wolności (naziści użyli podobnego zwrotu w obozach pracy: Arbeit macht frei), które służą jako straszak, wywierają presję na zgromadzonych literatach. Połowa z nich i tak zostanie zabita, również Gorlin zostanie zamordowany, gdy okaże się już niepotrzebny.

Pożyteczni idioci – tak nazywani byli służący sowietom zachodni, naiwni politycy, dziennikarze itp. Przykładowo niemiecki pisarz Lion Feuchtwanger o Stalinie miał powiedzieć, że uderzyła go prostota i poczucie humoru. Zrozumiał dlaczego ludzie go kochają. Człowiek rzeczywiście oddany ludowi, autentyczny rzecznik 170 mln obywateli radzieckich.

Rola komunistycznej policji NKWD i paranoja Stalina

Do rozprawienia się z przeciwnikami politycznymi, tzw. leninowskim trzonem partii zaangażowany zostaje aparat bezpieczeństwa NKWD (Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR – utożsamiany do dzisiaj z licznymi zbrodniami popełnionymi przez Sowietów). Ta komunistyczna policja stoi na straży rewolucji, zabija wrogów politycznych. Na czele NKWD początkowo stał przyjaciel Stalina – Feliks Dzierżyński. Po śmierci zastępuje go Gienrich Jagoda, a następnie po zwolnieniu Jagody dowodzenie przejmuje Nikołaj Jeżow. Niski wzrostem, brutalny, bezwzględny, to dzięki niemu NKWD otrzymuje zezwolenie na stosowanie tortur.

Władza Stalina jest nieograniczona, mimo to megalomania idzie w parze z jego paranoją. Nikt nie jest wolny od podejrzeń, wszędzie i u wszystkich dopatrywano się spiskowania. W natłoku paranoicznych myśli Jeżow podnosi rękę na nietykalną świętość – Korpus Oficerski Armii Czerwonej. Poczucie zbiorowej więzi kadry dowódczej armii wydaje się Stalinowi groźna, musi się jej pozbyć. Podejrzenia nie omijają nawet Głównej Rady Wojennej. Zwołani wysocy oficerowie wspomnianych struktur zgromadzili się w jednej sali. Z niej jeden po drugim byli wypraszani. Niewielu przeżyło to spotkanie. Prasa nie ustaje w podsycaniu nagonki, nienawiści i podejrzliwości do niewidzialnego wroga – Patrioci mają być czujni! – tak brzmiało jedno z propagandowych haseł. NKWD nie przestawało poszukiwać zdrajców. Potrafili aresztować bez powodu. Obmyślano wyspecjalizowane metody tortur, czy zabijania podejrzanych, np. obwoźne komory gazowe (w późniejszych latach stosowane także przez niemieckie Gestapo czy SS). W całym kraju powstawały łagry – karne obozy pracy dla wrogów politycznych i kryminalistów. Pomimo tych udręk i prześladowań, ale dzięki skutecznej propagandzie udawało się zacierać złą pamięć, niewygodne fakty o wodzu narodu nazywanego ojcem wszystkich dzieci „batjuszką”. Wkrótce także Jeżow zostaje zwolniony z pełnionych funkcji i stracony. Jego miejsce zajmuje Ławrientij Beria, który rozprawia się z ekipą swojego poprzednika. Czarną kartę zapisał sobie także na polskich kartach historii – odpowiedzialny był za zabicie tysięcy polskich oficerów w Katyniu, a winą próbowano obarczyć Niemców. Po wojnie w skutek porozumień jałtańskich Stalin dzieli Europę na pół, rozpoczyna się okupacja Polski. Polskę czekają kolejne lata okupacji, tym razem przez władze komunistyczne Moskwy.

stalin_z_dzieckiem

Stalin umiera w 1953 r. prawdopodobnie otruty przez współpracowników, którzy zaczęli się obawiać o swoje życie, w skutek narastającej paranoi radzieckiego przywódcy. Odpowiedzialny za wymordowanie 40 mln mieszkańców swojego kraju, a także wespół z Adolfem Hitlerem napaść na Polskę w 1939 roku. Od 1945 komuniści okupują Polskę i tworzą ustrój komunistyczny – PRL. Upadek komuny w Polsce następuje w 1989 roku.

Wasze komentarze:

O tym już wiesz?

lech_walesa_plan_1985

IPN: Plan SB skłócenia Lecha Wałęsy z Anną Walentynowicz

Od jakiegoś czasu jesteśmy świadkami rozmaitych prób oczerniania byłego prezydenta i lidera NSZZ Solidarności Lecha …